Beeld en geluid
Foto en video
Computers
Refurbished
Software
Dierenbenodigdheden
Drogisterij
Parfum en cosmetica
Elektronica
Componenten
Games
Speelgoed
Feestartikelen
Hobby
Knutselen
Modelbouw
Kabels en adapters
Kleding
Schoenen
Tassen en koffers
Koken en tafelen
Keuken apparatuur
Horeca
Muziek en film
Muziekinstrumenten
Parfum en cosmetica
Persoonlijke verzorging
Parfum en cosmetica
Schoenen
Kleding
Tassen en koffers
Games
Speelgoed
Feestartikelen
Wasssen en drogen
Wonen, woonaccessoires
Kerst
Meubels
Verlichting
Fabrikant: | |
---|---|
EAN-code: | 9789082109412 |
Ergens in dat machtige lichaam van Mike Meijer schuilt nog steeds een speels kind. Een door commercie en compromissen nog niet beschadigd kind, dat wil spelen, zoveel als maar mogelijk is en met alles wat voorhanden is. Een artistieke duizendpoot die we kennen als acteur, muzikant, liedjesschrijver en nog veel meer. Sommige mensen hebben zelfs het geluk drumles van hem te krijgen. Maar tussen alle bedrijvigheid (denk aan Theo&Thea, Allstars, denk aan Gruppo Sportivo en Orkater, denk aan het heerlijke boek over drummen, drums en drummers Boem!) legt Mike al sinds de jaren tachtig zijn ware ziel en zaligheid in solo-projecten, waarvan deze uniek uitgegeven cd het nieuwste is. Het speelse kind in Mike Meijer vraagt zich af waarom mensen geen binding lijken te hebben, of kunnen maken met de muziek die ze horen. Muziek is steeds meer iets dat je vanuit een wolk op je laat neerdalen, waar je je geen gezicht, geen beeld, geen geschiedenis meer bij kunt voorstellen. Maar de realistische volwassen man die Mike Meijer ook is, voelt heel goed aan dat de toekomst van de fysieke geluidsdrager ligt in de multimediale editie zoals die je nu in handen hebt. 'Plaat&Boek' dus, hij is van plan er de komende jaren nog meer te maken. Einzelgänger is een rake titel voor dit fraaie project: het klinkt als een band maar hij is het allemaal zelf, niet alleen de vocalen maar ook alle instrumenten. Alleen de illustraties: daar zocht hij hulp voor, bij elk liedje een andere tekenaar. Mike speelt met taal zoals weinig andere Nederlandse muzikanten dat kunnen. Je hoort verwondering en speelse onhandigheid in Ik Weet ("alles van computers/ en van de neutronenbom/ maar als het om meisjes gaat/ ben ik ontzettend dom"). Milde ironie in Tis een jazzding ("hij speelt nooit de luchtgitaar/ zeg, ben je gek, hij is geen barbaar"). Wist u trouwens dat toen Elvis 11 was, hij geen bengel was, eerder een engel? Of was het toch andersom? Dus: volg Mike Meijer's eigen raad op: plaats het zilveren schijfje in cd-speler of computer. Sla bij elk nummer de bijpassende illustratie open. 'Voorzie uzelf van een lekkere consumptie en zoek een fijne zitplek.' En geniet, haast ik me daar aan toe te voegen.